BBizuteriabrylancik

Kwas D-asparaginowy na masie: czy to ma sens

Redakcja · Dział: Odżywki sportowe: nowe spojrzenie · Czas czytania: 6 min
Kwas D-asparaginowy na masie: czy to ma sens
Zdjęcie: Brecht Corbeel / Unsplash

Kwas D-asparaginowy, w skrócie DAA, kilka lat temu stał się jednym z najgłośniejszych „boosterów testosteronu”. Obiecywano, że naturalnie podniesie poziom hormonu i przyspieszy budowę masy. Redakcja przyjrzała się badaniom i sprawdziła, czy podczas okresu budowania masy mięśniowej DAA rzeczywiście daje przewagę.

Czym jest kwas D-asparaginowy

Kwas asparaginowy to aminokwas występujący w dwóch formach przestrzennych: L i D. Forma L jest budulcem białek i znajdziemy ją w każdym produkcie białkowym. Forma D występuje w znacznie mniejszych ilościach, głównie w tkance nerwowej i gruczołach dokrewnych, takich jak przysadka i jądra.

W badaniach na zwierzętach D-asparaginian pobudzał wydzielanie hormonu uwalniającego gonadotropiny (GnRH) w podwzgórzu oraz hormonu luteinizującego (LH) w przysadce. LH z kolei stymuluje komórki Leydiga do produkcji testosteronu. Stąd wzięła się hipoteza, że suplementacja może naturalnie podnieść poziom tego hormonu.

W suplementach DAA występuje zwykle jako D-asparaginian sodu lub wapnia, w proszku lub kapsułkach. W Unii Europejskiej jest sprzedawany jako składnik suplementów diety.

Trzeba wyraźnie odróżnić DAA od N-metylo-D-asparaginianu (NMDA), syntetycznego związku stosowanego w badaniach naukowych. Mimo podobnej nazwy to inna substancja.

Co pokazały pierwsze badania

Popularność DAA wzięła się z włoskiego badania Topo i współpracowników z 2009 roku. U 23 mężczyzn, w większości nietrenujących, przyjmujących ok. 3 g DAA dziennie przez 12 dni, odnotowano wzrost testosteronu i LH w porównaniu z grupą kontrolną.

Badanie było jednak niewielkie, krótkie i przeprowadzone na osobach o przeciętnej, a nie wysokiej aktywności. Nie oceniano w nim siły ani składu ciała, czyli parametrów najbardziej interesujących osoby trenujące.

Późniejsze prace dostarczyły mniej optymistycznych wyników. Willoughby i Leutholtz (2013) podawali 3 g DAA dziennie mężczyznom trenującym siłowo przez 28 dni i nie stwierdzili zmian w poziomie testosteronu, siły ani masy mięśniowej w porównaniu z placebo.

Melville i współpracownicy (2015) poszli o krok dalej: u mężczyzn z doświadczeniem treningowym 6 g DAA dziennie przez dwa tygodnie wiązało się wręcz ze spadkiem wolnego i całkowitego testosteronu, a 3 g nie dawało żadnego efektu.

Nietrenujący(krótko, ~3 g) Trenujący(~3 g) Trenujący(~6 g) brak zmian Zmiana testosteronu
Rys. 1. Schematyczne podsumowanie kierunku zmian testosteronu w wybranych badaniach nad DAA (ilustracja jakościowa, bez skali liczbowej).
Kwas D-asparaginowy na masie: czy to ma sens — ilustracja
Zdjęcie: Sven Mieke / Unsplash

Dlaczego wyniki są tak rozbieżne

Jedno z wyjaśnień dotyczy wyjściowego poziomu testosteronu. Osoby z niższym poziomem mogą reagować na bodziec lepiej niż mężczyźni, którzy już mają hormony w normie. Organizm zdrowego dorosłego ściśle reguluje oś hormonalną i nie pozwala na łatwe przekraczanie fizjologicznych wartości.

Drugim czynnikiem jest czas. Krótkotrwały wzrost LH może zostać zrównoważony przez mechanizmy adaptacyjne, np. zwiększoną aktywność enzymu rozkładającego D-asparaginian (oksydazy D-asparaginianowej). Efekt obserwowany po 12 dniach nie musi utrzymywać się po miesiącu.

Przegląd systematyczny Roshanzamira i Safavi (2017) w International Journal of Reproductive BioMedicine podsumował dane z badań na ludziach i zwierzętach: wyniki u ludzi są niespójne i nie pozwalają uznać DAA za skuteczny sposób podnoszenia testosteronu u zdrowych mężczyzn.

Warto też pamiętać, że nawet umiarkowany wzrost testosteronu w granicach normy nie przekłada się automatycznie na większy przyrost masy mięśniowej. Badania z kontrolowanymi dawkami testosteronu pokazują, że do wyraźnego efektu anabolicznego potrzebne są zmiany znacznie większe niż te przypisywane suplementom.

DAA w praktyce okresu masowego

Na masie najważniejsze są nadwyżka kaloryczna, odpowiednia ilość białka i progresywny trening. Te trzy elementy odpowiadają za zdecydowaną większość efektów. Suplement, którego działanie w badaniach na osobach trenujących nie zostało potwierdzone, nie zmieni tego bilansu.

SuplementSiła dowodów u trenującychGłówny efekt
Monohydrat kreatynyWysokaSiła, masa beztłuszczowa
Białko serwatkoweWysokaUłatwia pokrycie zapotrzebowania na białko
KofeinaWysokaWydolność, koncentracja
Kwas D-asparaginowyNiska / sprzecznaBrak potwierdzonego wpływu na masę

Jeżeli ktoś mimo to chce spróbować, w badaniach stosowano zwykle 2–3 g dziennie przez kilka tygodni. Wyższe porcje nie przyniosły korzyści, a w jednym badaniu wiązały się ze spadkiem testosteronu.

Bezpieczeństwo

W krótkich badaniach DAA był dobrze tolerowany, a najczęściej zgłaszane dolegliwości dotyczyły przewodu pokarmowego. Brakuje jednak danych z długotrwałego stosowania.

Niektóre osoby zgłaszały drażliwość lub bóle głowy, choć trudno ocenić, czy wynikały one z suplementu. Kobiety w ciąży i karmiące oraz osoby z chorobami endokrynologicznymi nie powinny stosować DAA bez konsultacji lekarskiej.

Suplementy z kategorii „boosterów testosteronu” bywają przedmiotem ostrzeżeń dotyczących zanieczyszczeń. Warto wybierać produkty od producentów stosujących niezależne testy jakości, szczególnie jeśli uprawiasz sport podlegający kontroli antydopingowej.

Sam kwas D-asparaginowy nie znajduje się na liście substancji zabronionych WADA, ale wieloskładnikowe preparaty mogą zawierać niedeklarowane składniki.

Ważne. Artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny. Przed rozpoczęciem suplementacji, szczególnie przy chorobach przewlekłych lub przyjmowaniu leków, skonsultuj się z lekarzem.

Wnioski redakcji

Kwas D-asparaginowy ma ciekawą biologię, ale jego wpływ na testosteron u zdrowych, trenujących mężczyzn nie został potwierdzony.

Na masie DAA nie daje udokumentowanej przewagi w przyroście siły ani tkanki mięśniowej. Podstawą pozostają dieta, trening i regeneracja.

Osoby z objawami niskiego testosteronu powinny wybrać diagnostykę, a nie samodzielną suplementację.

Polecamy także nasze materiały o monohydracie kreatyny, o ziołowych „boosterach” w świetle badań oraz o tym, jak ułożyć dietę na masę bez nadmiaru tłuszczu.

Bibliografia

  1. Topo E, Soricelli A, D'Aniello A, et al. The role and molecular mechanism of D-aspartic acid in the release and synthesis of LH and testosterone in humans and rats. Reprod Biol Endocrinol. 2009;7:120.
  2. Willoughby DS, Leutholtz B. D-aspartic acid supplementation combined with 28 days of heavy resistance training has no effect on body composition, muscle strength, and serum hormones associated with the hypothalamo-pituitary-gonadal axis in resistance-trained men. Nutr Res. 2013;33(10):803–810.
  3. Melville GW, Siegler JC, Marshall PW. Three and six grams supplementation of d-aspartic acid in resistance trained men. J Int Soc Sports Nutr. 2015;12:15.
  4. Roshanzamir F, Safavi SM. The putative effects of D-Aspartic acid on blood testosterone levels: a systematic review. Int J Reprod Biomed. 2017;15(1):1–10.
  5. Kerksick CM, Wilborn CD, Roberts MD, et al. ISSN exercise & sports nutrition review update: research & recommendations. J Int Soc Sports Nutr. 2018;15(1):38.
© 2026 BizuteriabrylancikBizuteriabrylancik